ஆண்பனைபெண் பனையாக்கி அங்கமதங் கனையாய்

ஆக்கிஅருண் மணத்தில்ஒளி அனைவரையும் ஆக்கும்

மாண்பனைமிக குவந்தளித்த மாகருணை மலையே

வருத்தமெலாந் தவிர்த்தெனக்கு வாழ்வளித் வாழ்வே

நாண்பனையுந் தந்தையும்என் நற்குருவும் ஆகி

நாயடியேன் உள்ளகத்து நண்ணியநா யகனே

வீண்பனைபோன் மிகநீண்டு விழற்கிறைப்பேன் எனினும்

விருப்பமெலாம் நின்அருளின் விருப்பம்அன்றி இலையே.

சற்றும்அறி வில்லாத எனையும்வலிந் தாண்டு
தமியேன்செய் குற்றமெலாஞ் சம்மதமாக் கொண்டு
கற்றுமறிந் துங்கேட்டுந் தெளிந்தபெரி யவருங்
கண்டுமகி ழப்புரிந்து பண்டைவினை அகற்றி
மற்றும்அறி வனவெல்லாம் அறிவித்தென் உளத்தே
மன்னுகின்ற மெய்இன்ப வாழ்க்கைமுதற் பொருளே
பெற்றுமறி வில்லாத பேதைஎன்மேல் உனக்குப்
பெருங்கருணை வந்தவகை எந்தவகை பேசே.